geleceği
beklerken bir öykü yazayım dedim
beklerken bir öykü yazayım dedim
5 yıldır bu anı bekliyorduk.. uzaktık.. ve
artık yakın olucaktık.. 5 yıl önce tanıştım onla.. nasıl olduğunu
anlatmayacağım, çünkü uykum var ve başım ağrıyor, kesin sesinizi de
okuyun..
artık yakın olucaktık.. 5 yıl önce tanıştım onla.. nasıl olduğunu
anlatmayacağım, çünkü uykum var ve başım ağrıyor, kesin sesinizi de
okuyun..
5 yıl içinde çeşitli aralıklarla görüştük..
benden büyüktü ve bunu bizim dışımızda herkez sorun etmişti.. onun çevresi..
benim çevrem.. ama önemi yoktu.. takmıyorduk.. 5 yıl önce bu işi zamana
bırakmıştık ve artık zamanı geldi dedik 5 yıl sonunda.. bu cümleme hasta oldum,
tekrar etçem; 5 yıl önce bu işi zamana
bırakmıştık ve artık zamanı geldi dedik 5 yıl sonunda..
benden büyüktü ve bunu bizim dışımızda herkez sorun etmişti.. onun çevresi..
benim çevrem.. ama önemi yoktu.. takmıyorduk.. 5 yıl önce bu işi zamana
bırakmıştık ve artık zamanı geldi dedik 5 yıl sonunda.. bu cümleme hasta oldum,
tekrar etçem; 5 yıl önce bu işi zamana
bırakmıştık ve artık zamanı geldi dedik 5 yıl sonunda..
ben kitaplarımı yazdım, yayınladım, üst
kademe beyfendilerinin isteği üzerine, 15 ayımı sikip attım, ve birde ev iş
olaylarını çözümledim.. kitap işinden pek kazanamıyordum, bir kaç eleştiri
almıştım, türkçeyi bozuyordum, basit yazıyordum, hep aynı şeylerden
bahsediyordum ve birde kelime haznem azdı.. ve bende azıp üstlerine patladım;
sikerim edebiyatı, beğenmeyen okumasın!
kademe beyfendilerinin isteği üzerine, 15 ayımı sikip attım, ve birde ev iş
olaylarını çözümledim.. kitap işinden pek kazanamıyordum, bir kaç eleştiri
almıştım, türkçeyi bozuyordum, basit yazıyordum, hep aynı şeylerden
bahsediyordum ve birde kelime haznem azdı.. ve bende azıp üstlerine patladım;
sikerim edebiyatı, beğenmeyen okumasın!
yayıncım ile de sorunlar yaşıyordum.. her
yazdığımı basmazlardı, değiştirelim değerlerdi, bende “fanzin ne güne icad
edilmişim be bilader” derdim, “basmazsan basma” o zaman gözleri
parlardı ibnenin, sanki ondan para kaçırıyormuşum gibi hissetiğini anlardım,
gözlerinden.. gözler her bir şeyi eleverir.. gözler birer yalan makinesidir..
bilim adamlarına tavsiye, yalan makinesi yapmakla uğraşçaklarına, iğneden iplik
geçirme makinesi icad etsinler, bu fikir bir arkadaşımın, benden size iletmemi
rica etti..
yazdığımı basmazlardı, değiştirelim değerlerdi, bende “fanzin ne güne icad
edilmişim be bilader” derdim, “basmazsan basma” o zaman gözleri
parlardı ibnenin, sanki ondan para kaçırıyormuşum gibi hissetiğini anlardım,
gözlerinden.. gözler her bir şeyi eleverir.. gözler birer yalan makinesidir..
bilim adamlarına tavsiye, yalan makinesi yapmakla uğraşçaklarına, iğneden iplik
geçirme makinesi icad etsinler, bu fikir bir arkadaşımın, benden size iletmemi
rica etti..
her neyse, 5 yıl önce bir salı günü, yada
perşembe, yada cuma, bir mail aldım.. “yazdıklarına bayılıyorum”. o
zamanlar internetten yayınlanıyordum ve ilk kitabımı basmak üzereydim..
“eyvallah” dedim ona.. sonra bir daha mail attı, “ya abi sen
süper adamsın”. alla alla, bi daha “eyvallah” dedim ve birde
telefon verdim.. bazı şeyler özel kalmalı, ve
bir de şu, uçağı bekliyorum.. uçak.. birazdan inicek ve bize gideceğiz..
perşembe, yada cuma, bir mail aldım.. “yazdıklarına bayılıyorum”. o
zamanlar internetten yayınlanıyordum ve ilk kitabımı basmak üzereydim..
“eyvallah” dedim ona.. sonra bir daha mail attı, “ya abi sen
süper adamsın”. alla alla, bi daha “eyvallah” dedim ve birde
telefon verdim.. bazı şeyler özel kalmalı, ve
bir de şu, uçağı bekliyorum.. uçak.. birazdan inicek ve bize gideceğiz..
***
uçak indi.. içinden tavşan çıktı..
gözlerimi ovuşturup tekrar bakınca, bunun tavşan değil, sevgilim olduğunu
gördüm.. ben yanlış yazarım, yanlış görürüm, yanlış duyarım.. çünkü bir
zamanlar hayatimi siken biri nedeni ile beynimi siktim, hap hap hap.. şimdi
hiçbirşeye konsantre olamıyorum.. roman yazamıyorum bu nedenle, ama yazdırmayı
tasarlıyorum.. şimdilerde moda oldu bu, buluyosun bi tip, anlatıyosun anılarını,
o da yazıyor.. hem iyide satıyor bu, ama önce ünlenip magazinsel bir malzeme
haline gelmem şart.. yoksa kimse siklemez beni.. bu işler böyle.. “oyunu
kuralına göre oyna, oyunun kuralları sana kazandırıcak” der tanrım..
gözlerimi ovuşturup tekrar bakınca, bunun tavşan değil, sevgilim olduğunu
gördüm.. ben yanlış yazarım, yanlış görürüm, yanlış duyarım.. çünkü bir
zamanlar hayatimi siken biri nedeni ile beynimi siktim, hap hap hap.. şimdi
hiçbirşeye konsantre olamıyorum.. roman yazamıyorum bu nedenle, ama yazdırmayı
tasarlıyorum.. şimdilerde moda oldu bu, buluyosun bi tip, anlatıyosun anılarını,
o da yazıyor.. hem iyide satıyor bu, ama önce ünlenip magazinsel bir malzeme
haline gelmem şart.. yoksa kimse siklemez beni.. bu işler böyle.. “oyunu
kuralına göre oyna, oyunun kuralları sana kazandırıcak” der tanrım..
sarıldık, daha doğrusu o sarıldı, bende onu
taklit etmeye çalıştım.. ben sevgimi bu yollarla göstermesini becerebilen biri
değilim.. elinden tuttum ama, içimden gelirse tutarım.. otobüse bindik.. evime
götürdüm onu..
taklit etmeye çalıştım.. ben sevgimi bu yollarla göstermesini becerebilen biri
değilim.. elinden tuttum ama, içimden gelirse tutarım.. otobüse bindik.. evime
götürdüm onu..
geçtik içeriye.. evimi gördü.. inceledi..
“çok dağınık” dedi, ilk sözü
buydu, “çok dağınık”.
buydu, “çok dağınık”.
“toplarız” dedim, “ben
dağıtırım sen toplarsın.”
dağıtırım sen toplarsın.”
“çok severim herşey yerli yerinde
olsun”.
olsun”.
“bende severim” dedim, “ama
bir türlü beceremedim bunu”
bir türlü beceremedim bunu”
“ben yardım ederim sana”
“bilakis”.
Onun sözlerini çalardım sıklıkla.. orijinal
sözleri vardı ve öyküme cuk oturuyordu. birkaç kez ben imza dağıtırken… hey
hey, bişi dicem, ben imza dağıtmaktan nefret ediyorum hayranlarım, lütfen bir
dahaki imza gününde bana imzalancak kitap getirmeyin.. imza dağıtmakta neyin
nesi allahaşkına.. ben size söyleyeyim, şimdi şöyle bir olay var bu işte..
tipin teki, biraz hava yapayım diyor, iki türlü hava.. hem yazara, “ben seni
okuyorum” demeye çalışarak dikkat çekmek istiyor, hemde arkadaşlarına imza
göstereyim istiyor.. neyse, uzun süredir
güzel bir yemek yiyememiştim, ailemden ayrılıp yalnız yaşamaya başladım
başlayalı her hafta sonu anneme gidip yemek yerdim, tıkabasa dolar, bir hafta
boyu yumurta ve makarnaya boyun eğerdim.. ve şimdi aynı zamanda bir aşçı bulmuştum
kendime.. markete gittik öncelikle, ev bira şişeleri, çarşaf ve tütün ile
kaplıydı.. ilk işi bunları temizlemek oldu.. daha sonra, ona ayırdığım bölmeye
kitap ve cd’lerini dizdi.. ardından ‘yemek yapıcam sana’ dedi..
sözleri vardı ve öyküme cuk oturuyordu. birkaç kez ben imza dağıtırken… hey
hey, bişi dicem, ben imza dağıtmaktan nefret ediyorum hayranlarım, lütfen bir
dahaki imza gününde bana imzalancak kitap getirmeyin.. imza dağıtmakta neyin
nesi allahaşkına.. ben size söyleyeyim, şimdi şöyle bir olay var bu işte..
tipin teki, biraz hava yapayım diyor, iki türlü hava.. hem yazara, “ben seni
okuyorum” demeye çalışarak dikkat çekmek istiyor, hemde arkadaşlarına imza
göstereyim istiyor.. neyse, uzun süredir
güzel bir yemek yiyememiştim, ailemden ayrılıp yalnız yaşamaya başladım
başlayalı her hafta sonu anneme gidip yemek yerdim, tıkabasa dolar, bir hafta
boyu yumurta ve makarnaya boyun eğerdim.. ve şimdi aynı zamanda bir aşçı bulmuştum
kendime.. markete gittik öncelikle, ev bira şişeleri, çarşaf ve tütün ile
kaplıydı.. ilk işi bunları temizlemek oldu.. daha sonra, ona ayırdığım bölmeye
kitap ve cd’lerini dizdi.. ardından ‘yemek yapıcam sana’ dedi..
“yap” dedim, “ama henuz son kitaptan para
gelmedi, ve maaşımı da haftaya alıcam.. arkadaşlardan geçiniyordum 2 gündür, şu
an kalmadı param”.
gelmedi, ve maaşımı da haftaya alıcam.. arkadaşlardan geçiniyordum 2 gündür, şu
an kalmadı param”.
“bende de yok” dedi, “biliyorsun yani”
şişeleri geri verdik, ve evde biriken şişeler
ile bir ev satın alabileceğimin farkına vardım… ama işi abartmanında
anlamı yoktu, neden öyle söyledim bilmem, en fazla köpek kulübesi satın
alabilirdik o parayla.. ama yemeklik bişiler aldık biz.. köpek kulubesini
yiyecek halimiz yoktu.. insanlar paraları ile ihtiyaçları olan şeyleri
almalılar, ama günümüzde insanlar artık sapıttı ve çok çalışıp çok
tüketiyorlar.. bu döngünün dışında kalıp, ye iç sıç modunda takılıyorum ben..
ve onun getirdiği cd’leri kurcalarken, aklıma 5 yıl önce bana dedikleri
geliyor, arkasından yaklaşıp sarılıyorum ve “seni seviyorum” diyorum.. aynı
şekilde karşılık vermiyor, “şurdan tuzu uzatsana” diyor..
şişeleri geri verdik, ve evde biriken şişeler
ile bir ev satın alabileceğimin farkına vardım… ama işi abartmanında
anlamı yoktu, neden öyle söyledim bilmem, en fazla köpek kulübesi satın
alabilirdik o parayla.. ama yemeklik bişiler aldık biz.. köpek kulubesini
yiyecek halimiz yoktu.. insanlar paraları ile ihtiyaçları olan şeyleri
almalılar, ama günümüzde insanlar artık sapıttı ve çok çalışıp çok
tüketiyorlar.. bu döngünün dışında kalıp, ye iç sıç modunda takılıyorum ben..
ve onun getirdiği cd’leri kurcalarken, aklıma 5 yıl önce bana dedikleri
geliyor, arkasından yaklaşıp sarılıyorum ve “seni seviyorum” diyorum.. aynı
şekilde karşılık vermiyor, “şurdan tuzu uzatsana” diyor..
“Seni seviyorum” demek eğer bir dişli çark
düzenine inerse, o halde o iş çabuk biter.. seni seviyorum denilen her an, buna
karşılık vermediği için küsüyorsan karşındakine, sen bir insanı değil, dişli
çarkı seviyorsundur ve kendinde bir çarksındır.. bu iş böyle olmaz! Günümüzdeki
boşanmaların en büyük nedeni, çiflerin birbirlerini dişli çark olarak
görmeleridir..
düzenine inerse, o halde o iş çabuk biter.. seni seviyorum denilen her an, buna
karşılık vermediği için küsüyorsan karşındakine, sen bir insanı değil, dişli
çarkı seviyorsundur ve kendinde bir çarksındır.. bu iş böyle olmaz! Günümüzdeki
boşanmaların en büyük nedeni, çiflerin birbirlerini dişli çark olarak
görmeleridir..
Uzatıyorum tuzu ve tekrar odaya dönüp
cd’leri kurcalıyorum.. buluyorum aradığımı ve cd player’a yerleştiriyorum.. ne
dediğini bilmiyorum herifin ama bu bir jest, letdown jesti.. ve daha sonra
yemek yiyoruz.. saat 7 gibi.. ve daha sonra konuşuyoruz.. gece yarısına kadar..
şarap içip konuşuyoruz.. sızıyoruz..
cd’leri kurcalıyorum.. buluyorum aradığımı ve cd player’a yerleştiriyorum.. ne
dediğini bilmiyorum herifin ama bu bir jest, letdown jesti.. ve daha sonra
yemek yiyoruz.. saat 7 gibi.. ve daha sonra konuşuyoruz.. gece yarısına kadar..
şarap içip konuşuyoruz.. sızıyoruz..
Sabah oluyor.. ve uyanıyorum.. eeeh, kesin
be, her öykümde aynı şeyi dicem ben, “sabah oluyor.. ve uyanıyorum”. Ne yani,
sabah olunca uyanmıyor musun sen?
be, her öykümde aynı şeyi dicem ben, “sabah oluyor.. ve uyanıyorum”. Ne yani,
sabah olunca uyanmıyor musun sen?
***
Başım ağrıyor.. akşamdan kalmayım..
kusuyorum.. ve su içiyorum.. kana kana.. akşamdan kalma olduğumun her sabahı
başım ağrır, 2 şişe su içerim ve kusarım.. beynim tamamiyle boştur.. anlık,
gelgitlerden arınmıştır.. gelgit düşünceler yoktur.. geçerim yazının başına..
ve yazarım.. ve belkide bir gün, böyle
bir şeyler yaşayacağım.. şimdilik beklemekteyim.. [ 24.09.2004 – 00:42 ]
kusuyorum.. ve su içiyorum.. kana kana.. akşamdan kalma olduğumun her sabahı
başım ağrır, 2 şişe su içerim ve kusarım.. beynim tamamiyle boştur.. anlık,
gelgitlerden arınmıştır.. gelgit düşünceler yoktur.. geçerim yazının başına..
ve yazarım.. ve belkide bir gün, böyle
bir şeyler yaşayacağım.. şimdilik beklemekteyim.. [ 24.09.2004 – 00:42 ]